هریسون فورد گفته که فیلم «بلید رانر» بدون نریشن (گفتار روی فیلم) بهتره، ولی استودیو می‌خواسته تو نسخه سینمایی کلی توضیحات اضافه باشه. این بازیگر که از منتشر شدن «نسخه کارگردان» و «نسخه نهایی» خیالش راحت شده، توضیح داده که چرا اینا نسخه‌های اصلی و درست حسابی فیلم هستن.

هریسون فورد در حالی که یاد تولید پردردسر «بلید رانر» می‌افتاد، مشکلش با فیلمنامه اصلی رو لو داد و به مجله ورایتی گفت: «وقتی اولین بار فیلمنامه رو دیدیم، نریشن داشت. من شدیداً حس می‌کردم که این نریشن برای فیلم مناسب نیست—من نقش یه کارآگاه رو بازی می‌کردم و همه‌ش درباره بخش کارآگاهی کارم حرف می‌زدم، ولی به نظر نمی‌رسید که واقعاً دارم این کار رو انجام میدم.» این حرف با نظر کلی طرفدارها درباره نسخه سینمایی جوره؛ همون نسخه‌ای که پر از توضیحات اضافه و حوصله‌سربر بود. فورد گفته که فیلم تو «نسخه نهایی» خیلی خیلی بهتر شده؛ همون نسخه‌ای که دیدگاه خلاقانه ریدلی اسکات رو به نمایش گذاشت.

«بلید رانر» با واکنش‌های ضد و نقیضی روبرو شد

استودیو یه نسخه اولیه و بازنگری شده از «بلید رانر» رو نمایش داد و ردش کرد. فورد گفت: «ریدلی، فیلمنامه‌نویس، یه تهیه‌کننده و من، سه هفته سر میز ناهارخوری من نشستیم و اطلاعاتی که تو اون گفتارهای روی فیلم بود رو برداشتیم و تبدیلشون کردیم به بخشی از صحنه‌ها. و بعدش آخر فیلم، برادران وارنر گفتن: «اینجا چه خبره؟ من اصلاً نمی‌فهمم. توضیحش بدید.» و اون گفتار روی فیلم دوباره برگشت.» «بلید رانر» با اون نریشنش (مخصوصاً تو پایان‌بندی)، خیلی به سبک فیلم نوآر نزدیک شده بود، که بعضی‌ها از این تصمیم خلاقانه خوششون نیومد.

هفت تا نسخه از «بلید رانر» وجود داره: دوتاش برای نمایش‌های آزمایشی استفاده شد، یکی‌ش حسابی برای پخش تلویزیونی دستکاری شد و بقیه‌ش هم تو سینماها اکران شدن. فورد گفت فیلمبرداری «بلید رانر» تجربه تلخ و شیرینی بود. «ما ۵۰ شب زیر بارون فیلمبرداری کردیم—بیشتر وقتا هم بیرون بودیم. ساختنش یه جورایی طاقت‌فرسا بود، ولی فیلم هنوزم حرف برای گفتن داره.» فیلم موقع اکران با استقبال خوبی روبرو نشد، ولی الان به طور گسترده یه فیلم کلاسیک سینمایی به حساب میاد. اسکات (کارگردان فیلم) گفت که یه نقد انقدر تند و تیز بود که نظرش رو کلاً درباره منتقدها خراب کرد.

اسکات به هالیوود ریپورتر گفته بود: «پالین کیل تو مجله نیویورکر با نقدش برای «بلید رانر» من رو با خاک یکسان کرد. یه تخریب چهار صفحه‌ای بود. هیچوقت ندیدمش. خیلی بهم برخورده بود.» این کارگردان گفت که «اون صفحه‌ها رو قاب کردم» تا تو دفترش آویزون کنه و بعدش دیگه هیچوقت نقد فیلم نخوند.

لينک منبع